Over mij

"Eerst was ik bang om mijn leven te verliezen, na borstkanker was ik juist bang om te leven."

Mijn verhaal

Wat houd ik van het leven.
En wat vind ik het soms ongelofelijk ingewikkeld.

Tijdens mijn kankertraject was ik bang om mijn leven te verliezen. Die angst was rauw en donker. Tegelijk werd iets helder: ik heb nog zóveel dromen. Zóveel liefde om mij heen. Zóveel om voor te leven.

Dat besef draag ik elke dag met me mee.
En óók weet ik: licht en donker bestaan naast elkaar. Én én.

Moeder en bonusmoeder zijn verdiept dat alleen maar. De liefde is oneindig. De verantwoordelijkheid voelt soms ook zo. Mijn relatie is fijn, maar ook confronterend. We spiegelen elkaar. We raken oude pijn aan. En dat schuurt weleens.

Ik kom uit een gezin waarin ik als kind onbewust te veel verantwoordelijkheid droeg. Voor de sfeer. Voor het geluk van de ander. Dat patroon ken ik nog steeds.

Ik zie wat nodig is, neem het voortouw en regel. Dat is een kracht. In organisaties sta ik stevig vanuit managementrollen, overzie ik het geheel en breng ik richting waar het vastloopt.

Maar de schaduwkant is er ook: te veel dragen, weinig overlaten, verantwoordelijkheid nemen die niet van mij is.

Juist daar ontdekte ik de kracht van zelfontwikkeling. Ik heb van alles gedaan, NLP opleidingen, een zweethut, mediteren, retreats in binnen- en buitenland, stiltewandelingen, podcasts luisteren, boeken lezen, nog meer opleidingen volgen en veel coaching.

Coaching is voor mij een plek waar iemand onafhankelijk meekijkt. Waar vragen worden gesteld die ik mezelf niet stel. Waar ik ontdek dat de antwoorden al in mij zitten, ik hoef ze alleen weer te horen.

Misschien geloof ik daarom zo sterk dat je je kinderen geen groter cadeau kunt geven dan aan jezelf werken. Aan je patronen. Aan oude dynamieken die doorsijpelen in je relatie en in je ouderschap.

Zelfontwikkeling is voor mij geen luxe, maar onderhoud.
In je relatie, omdat liefde verdiept als je je eigen stukken aankijkt.
In je ouderschap, omdat kinderen niet doen wat je zegt, maar wat je voorleeft.

En soms heb je daar afstand voor nodig.
Ruimte. rust. Even uit de dagelijkse dynamiek stappen om opnieuw te voelen wat van jou is en wat jij nodig hebt.

Mijn missie is om mensen te begeleiden naar hun volle potentie.
Om een leven te bouwen dat het waard is om voor te leven.
Een leven waar je écht blij van wordt.

Als trainer en coach combineer ik mijn professionele ervaring met mijn eigen levenservaring.

Zodat jij niet langer leeft op automatische piloot, maar bewust kiest voor het leven dat bij jou past.

Dat is wat ik met Flo Coaching en Retreats wil bieden.

Waar ik in geloof

Ik heb geen tien stappenplan voor het leven, maar wel een paar overtuigingen waar ik steeds op terugval.

Alles wat je nodig hebt, zit al in je
Soms raak je het contact met jezelf (een beetje) kwijt en voelt je innerlijke kompas minder duidelijk. Maar je compas is er altijd! Alles wat je nodig hebt, zit al in je. Coaching helpt je opnieuw verbinding te maken met jouw kracht en kwaliteiten om te kiezen wat écht bij je past.
Het verleden verklaart, maar bepaalt niet
Wat je hebt meegemaakt heeft je gevormd, maar het bepaalt niet wie je bent. Dat doe jij, in de keuzes die je vandaag maakt en in de ruimte die je jezelf geeft om te groeien. Je bent niet je geschiedenis. Je bent in beweging.
Eeuwige student aan de school of life
Het leven is geen rechte lijn. We leren, vallen, staan weer op en groeien onderweg. Niemand heeft het allemaal uitgevogeld. We blijven allemaal studenten van het leven. Ontwikkeling zit niet in perfectie, maar in de bereidheid om te blijven leren. En soms ook om te lachen om je eigen bloopers.

Deze overtuigingen herinneren mij eraan dat groei altijd mogelijk is!

Ik hou van mij

Chicks and the City

Wat doe je als je leven plots een andere afslag neemt dan gepland? In de podcast van Chicks and the City vertel ik hoe ik als jonge vrouw leerde omgaan met de ziekte borstkanker en hoe dat me anders naar het leven liet kijken.

In de podcast van ‘Chicks and the City’ deel ik mijn persoonlijke verhaal over mijn ervaring met borstkanker en hoe ik hiermee als jonge vrouw omging. Met openhartige inzichten over de uitdagingen en worstelingen onderweg, en de keuzes die mijn leven opnieuw richting gaven.

EVA Magazine

Het leven van Eline nam een onverwachte wending toen ze op haar vierendertigste de diagnose borstkanker kreeg. “Op een avond was ik mezelf aan het omkleden toen ik een kriebel op mijn borst voelde.” Ze ontdekte een knobbeltje die haar eerder niet was opgevallen. Bezorgd belde ze haar vriendin voor advies, en al snel belandde ze bij de oncoloog en in het ziekenhuis.

Amsterdams Dagblad

Soms breekt het leven je open. Voor Eline van der Kulk gebeurde dat in de coronaperiode, toen zij op haar 34e de diagnose borstkanker kreeg. Wat volgde was een intense en lange periode van behandelingen, angst en onzekerheid. “Er waren momenten dat ik me zó alleen voelde. Alsof de wereld doorging en ik stilstond.” Ziek zijn is rauw. Het is verdriet, het is angst, het is controle verliezen. Het is overleven.

En toch, zegt Eline, is dat niet het hele verhaal.